Het faillissement van Vynova is opnieuw een bijzonder pijnlijk alarmsignaal voor onze industrie. Onze industriële bedrijven zitten steeds meer in een wurggreep van hoge energie- en loonkosten en een concurrentiepositie die structureel onder druk staat. VKW Limburg waarschuwt daar al járen voor. De automatische loonindexering versterkt die handicap op cruciale momenten nog verder. Dit dossier maakt pijnlijk duidelijk wat er gebeurt wanneer die druk te lang blijft aanhouden.
Onze industrie kan niet eindeloos meer lasten torsen. Extra lokale belastingen (zoals pas nog in Tessenderlo-Ham), nog maar eens een rondje ‘automatische’ loonindexeringen en ‘duurzame’ energieheffingen blijven de rugzak verzwaren, strengere regels voor eigen productiebedrijven dan voor import van producenten van elders in de wereld. Wie denkt dat industriële bedrijven daar wel tegen bestand zijn, wordt vandaag met de neus op de feiten gedrukt. Vynova toont pijnlijk aan dat ook industriële schouders uiteindelijk breken.
Het contrast kan nauwelijks groter zijn. Enkele jaren geleden stond Vynova nog te prijken op plaats 2 in de VKW TOP500. Vandaag dreigt een belangrijke schakel in onze basischemie weg te vallen. Als zelfs zulke sterke industriële schouders breken, moeten alle alarmbellen afgaan.
En de impact stopt niet aan de fabriekspoort. Rond een grote industriële werkgever staat een heel ecosysteem van leveranciers, aannemers en dienstverleners. Voor hen dreigt een dubbele klap: openstaande facturen die mogelijk niet of slechts gedeeltelijk worden betaald én het plotse verlies van een belangrijke, soms zelfs hun grootste klant. Zo ontstaat een sneeuwbaleffect dat zich doorheen de hele Limburgse economie kan verspreiden.
VKW Limburg roept daarom alle beleidsniveaus op om alles in het werk te stellen om een economisch leefbare doorstart mogelijk te maken en zoveel mogelijk industriële activiteit en tewerkstelling te behouden. Maar tegelijk moet het beleid eindelijk structureel ingrijpen. Het is tijd voor een echt reddingsplan voor onze industrie. Op elk beleidsniveau. We kunnen niet bij elke nieuwe fabriekssluiting vaststellen dat het vijf voor twaalf is. Voor onze industrie ís het al heel lang vijf NA twaalf.
Een competitief energiebeleid, een gelijk speelveld, een structurele aanpak van onze loonkostenhandicap en een hervorming van de automatische loonindexering zijn geen theoretische economische discussies meer. Vynova toont bijzonder pijnlijk wat er op het spel staat.
Wie industrie verliest, verliest niet alleen jobs van vandaag. Die verliest ook investeringen, kennis, productieketens en welvaart voor morgen.