Nadat het sentiment bij de Limburgse ondernemers in januari pas voor het eerst in maar liefst 3,5 jaar weer net boven nul was komen piepen, krijgt het in april 2026 opnieuw een serieuze knauw. Dat blijkt uit de nieuwste kwartaalmeting van de Polsslag Ondernemend Limburg (POL), de bevraging waarmee VKW Limburg en UNIZO Limburg ieder kwartaal polsen naar het aanvoelen bij de Limburgse ondernemers over de economische gang van zaken. Naar de trigger voor dit nieuwe onheil is het niet ver zoeken: het Midden-Oostenconflict en de gevreesde zware impact op de economie en het eigen bedrijf. Net nu de eerste prille tekenen van herstel sterker werden, doet deze nieuwe en zware opstoot van geopolitieke onrust en onzekerheid de teneur weer helemaal omslaan en dat vooral bij de kleinere KMO’s en bij de grootste bedrijven. 

Toen de POL drie maanden geleden voor het eerst sinds erg lang de nullijn wist te doorbreken met een stijging tot +1,4, was het al van april 2022 geleden dat de POL een positief cijfer wist op te tekenen. Met de daling tot -8,6 die zich nu in april 2026 aftekent, krijgt dat embryonale herstel dus een abrupt einde. 

Van de drie maanden geleden verhoopte verdere verbetering van de economische gang van zaken kwam door de recente ontwikkelingen niets in huis, zo blijkt uit het evaluatiecijfer van -7,0 voor het eerste kwartaal van 2026. Daardoor is het al 4 jaar geleden dat een kwartaal nog eens door een meerderheid van de ondernemers als positief werd geëvalueerd. Met een nog lagere prognose van -10,2 verwachtten de Limburgse ondernemers bovendien dat het komende kwartaal zich nog een stuk moeilijker aandient.

Ruben Lemmens, gedelegeerd bestuurder VKW Limburg, reageert:

“Tot een kleine maand geleden merkten we tijdens onze dagelijkse contacten met Limburgse bedrijven en ondernemers voorzichtige signalen van verbetering en herstel. De hoop op een economische heropleving groeide stilaan, mede dankzij uitgesproken beleidsintenties om onze industrie te versterken, zoals aangekondigd op de Europese top in Alden Biesen. Die hoop is nu  door het conflict in het Midden-Oosten hardhandig de kop ingedrukt. De cijfers liegen er niet om: van +1,4 naar -8,6. In één kwartaal .

Wat deze terugval extra pijnlijk maakt, is de combinatie van externe schokken én intern beleidsfalen. De geopolitieke crisis in het Midden-Oosten jaagt de energie- en grondstoffenprijzen omhoog, zet onze export onder druk en ontwricht toeleveringsketens. Dat is een realiteit waar geen enkele ondernemer vat op heeft. Maar wat beleidsmakers wél in handen hebben - en waar ze te weinig mee doen -  is het competitiviteitskader waarin onze bedrijven moeten opereren.

Hervormingen die ondernemen eenvoudiger moeten maken - zoals op de arbeidsmarkt - lopen vertraging op. Een snelle aanpak van de onhoudbare energiekosten voor industriële bedrijven is al meermaals aangekondigd, maar het blijft wachten op de concrete uitvoering van de energienorm. En opnieuw dreigen we dezelfde historische fout te maken: door de automatische loonindexering onaangeroerd te laten, verplichten we onze bedrijven om beduidend sneller hogere lonen te betalen dan hun concurrenten in de buurlanden. Uitgerekend nu, wanneer de inflatie opnieuw aantrekt. Een keuze met zware gevolgen.

Daar komt nog bij dat ondernemers ondertussen worden overstelpt met nieuwe regelgeving, verplichtingen en controles die eerder gericht lijken op het innen van boetes dan op het ondersteunen van ondernemers in een complexe omgeving. Stop met regels maken voor problemen die niet bestaan. Stop bijvoorbeeld, naar het voorbeeld van Zweden, met de overbodige omzetting van de loontransparantierichtlijn en het al even compleet onzinnige idee van een verplichte tikklok voor iedere werknemer. Geef onze ondernemers ademruimte in plaats van extra ballast.

Onze bedrijven zijn veerkrachtig. Maar veerkracht heeft grenzen, zeker wanneer externe stormen samenvallen met zelfopgelegde obstakels."

Het volledige persbericht kan je hier downloaden.

De grafieken kan je hier downloaden.